Castro and Ramonet 2009, s. 95–97.. W późniejszych latach przez niektóre źródła oskarżany był o próby zabójstwa studentów-gangsterów, w tym Lionela Gómeza z UIR, Manolo Castro z MSR i uniwersyteckiego policjanta Oscara Fernandeza. Zarzuty te nie są potwierdzoneBourne 1986, s. 35–36, 54; Quirk 1993, s. 25, 27; Coltman 2003, s. 23–24,37–38, 46; Von Tunzelmann 2011, s. 39..
Polityczne początki mały|Castro (drugi od lewej) w Colegio de Belén w Hawanie, 1943
Rebelie w Ameryce Łacińskiej (1947-48) W czerwcu 1947 roku dowiedział się o planowanej inwazji na Dominikanę w celu obalenia jej dyktatora Rafaela Trujillo pozostającego sprzymierzeńcem USA. Trujillo wykorzystywał w swoich działaniach tajną policję, która rutynowo mordowała i torturowała jego przeciwnikówColtman 2003, s. 30; Von Tunzelmann 2011, s. 30–33.. Jako Przewodniczący Komitetu na rzecz Demokracji w Republice Dominikańskiej, zdecydował się dołączyć do wyprawy poprowadzonej przez pozostającego na wygnaniu Dominikańczyka, generała Juana RodríguezaBourne 1986, s. 40–41; Quirk 1993, s. 23;