Był członkiem oddziału Polskiego Białego Krzyża w Przemyślu. W 1937 był członkiem wydziału honorowego klubu LKS Pogoń Lwów. Do 1939 był członkiem Lwowskiej Izby Lekarskiej; w tym roku zamieszkiwał przy ulicy Kadeckiej 7 we Lwowie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku pozostawał na stanowisku szefa sanitarnego Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. „W pierwszych dniach wojny pracował sprawnie, później jednakże był pod urazem psychicznym na skutek częstych nalotów i przeważnie przebywał w schronie, a już w dniu 12 września wyjechał do Zaleszczyk”.

Do 1942 roku był szefem sanitarnym Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie, a po reorganizacji został zastępcą szefa sanitarnego Armii Polskiej na WschodzieStefan Wojtkowiak, Lancet i karabin. Dzieje szkolnictwa medycznego w Wojsku Polskim, Wydawnictwo Ministerstwo Obrony Narodowej, Warszawa 1973, s. 154.. W czerwcu 1944 roku został komendantem Szpitala Wojennego nr 1 w Casamassima.

Zmarł 27 kwietnia 1951 roku i został pochowany na cmentarzu Saint Mary’s w Minneapolis (jako Francis Balaszeskul).