Jednakże w społeczeństwie tajwańskim bardzo duży nacisk kładziony jest na dbałość o rodzinę, dlatego też w tajwańskim feminizmie pojawiają się wątki wolności społecznej dla kobiet, przy jednoczesnym poświęceniu sprawom domowym i trosce o życie rodzinne.

Znakomita badaczka myśli feministycznej Yenlin Ku podzieliła tajwański nurt feministyczny na cztery fazy: okres przed 1972 rokiem, o którym jest mało informacji naukowych; pierwsza fala (1972–1982), kiedy ilość badań nad feminizmem wzrosła, ponieważ pojawiły się główne koncepcje zachodniej myśli feministycznej pojawieniu się drugiej fali (1982–1993) towarzyszyło wejście studiów na temat kobiet do ośrodków akademickich i pojawienie się jasnego rozróżnienia między kobietami-naukowcami wywodzącego się z feministycznego i nie feministycznego środowiska; trzecia fala (od 1993), kiedy studia na temat kobiet łączą się z ruchem feministycznym.