Po wybuchu I wojny światowej, na początku sierpnia 1914 służył w oddziałach strzeleckich. Następnie w tym samym miesiącu wstąpił do Legionów Polskich, gdzie otrzymał przydział do I baonu 3 kompanii 1 pułku piechoty. Służył w Inspektoracie Zaciągu w Grodzisku, następnie w strukturze Polskiego Korpusu Posiłkowego, od 27 października 1917 skierowany do Stacji Zbornej Lwów. Kształcił się w szkole podchorążych PKP od lutego 1918. Od 2 marca do 6 kwietnia tego roku służył w armii austriackiej. Po zwolnieniu z wojska pracował nad zorganizowaniem Towarzystwa Wzajemnej Pomocy byłych Legionistów we Lwowie, a także równolegle rozwijał akcję niesienia pomocy byłym Legionistom.
15 października 1918 wcielono go do Kadry Wojska Polskiego we Lwowie. W noc z 31 października na 1 listopada 1918 został członkiem Pierwszej Załogi Obrony Lwowa w Szkole Sienkiewicza pod dowództwem kpt. Zdzisława Trześniowskiego, a następnie jako podchorąży w Grupie Operacyjnej gen. Wacława Iwaszkiewicza brał udział w walkach o Lwów w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. 2 grudnia 1918 został przydzielony do Adiutantury Kwatermistrzostwa Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego w Galicji Wschodniej, gdzie miał zorganizować stałą służbę kurierską. Został awansowany do stopnia podporucznika przy sztabie dowództwa Frontu w Galicji Wschodniej w czerwcu 1919.