Nawa posiada trzy przęsła; prezbiterium jest węższe i posiada dwa przęsła, zostało wybudowane na planie prostokąta, z lewej i prawej strony prezbiterium są umieszczone zakrystie, o jednakowej z nim długości, nieco wysunięte przed lico murów nawy (zachodnia jest dwudzielna i posiada kształt zapewne z lat 1912–1913). Wyposażenie Wyposażenie wnętrza (ołtarz główny, dwa ołtarze boczne, ambona) reprezentuje styl późnobarokowy i jest ozdobione ornamentem regencyjnym, zostało wykonane około połowy XVIII wieku (w wizytacji 1754 zostało wzmiankowane jako nowe). Ołtarze Ołtarz główny Ołtarz główny jest architektoniczny, trójdzielny i posiada zwieńczenie (kiedyś także posiadał bramki); w polu głównym jest umieszczony obraz Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem, w typie obrazu z Bazyliki Matki Bożej Większej w Rzymie, wykonany został w 2. połowie XVII wieku (niegdyś był umieszczony w metalowej sukience rokokowej po połowie XVIII wieku), znajdujący się w ozdobnej regencyjno-rokokowej ramie, podarowany przez biskupa Antoniego Gołaszewskiego - konsekratora świątyni; w polach bocznych są umieszczone rzeźby św.