Walki na trakcie Babice – Leszno – atak na niemieckie placówki rozlokowane wzdłuż drogi łączącej Leszno z Babicami, przeprowadzony wieczorem 7 sierpnia 1944 roku przez Pułk AK „Palmiry-Młociny”. Z powodu słabego uzbrojenia polskich oddziałów uderzenie zakończyło się jedynie częściowym powodzeniem. Po zakończeniu walk żołnierze AK wycofali się w głąb Puszczy Kampinoskiej.

Preludium Po wybuchu powstania warszawskiego walki objęły również położoną na północny zachód od stolicy Puszczę Kampinoską. Struktury Armii Krajowej z terenów przedwojennych gmin Czosnów, Młociny oraz ze wschodniej części gminy Zaborów – obejmujących m.in. wschodnią część puszczy – wchodziły w skład VIII Rejonu „Łęgów” VII Obwodu „Obroża” Okręgu Warszawskiego AK. Rejonem tym dowodził kpt. Józef Krzyczkowski ps. „Szymon”.

W przeddzień powstania struktury VIII Rejonu mogły wystawić dwa bataliony piechoty o sile pięciu kompanii pierwszej linii. Piętą achillesową owych oddziałów pozostawało jednak uzbrojenie. „Szymon” oceniał w swych wydanych po wojnie wspomnieniach, że po zakończeniu mobilizacji w lipcu 1944 jego rejon mógł wystawić do walki zaledwie ok. 350–400 uzbrojonych żołnierzy.