Choroba odkryta w 1920 roku w Surinamie, w następnych latach zniszczyła plantacje w Ameryce Środkowej. W 1950 roku epidemia choroby panamskiej prawie całkowicie wyniszczyła banana odmiany Gros Michel, a do lat 1960. odmiana całkowicie zniknęła z rynku. Wówczas United Fruit (90% rynku bananów) ustąpiło pozycji lidera koncernowi Standard Fruit, który do upraw wprowadził pochodzącą z Azji Południowo-Wschodniej odmianę Cavendish. Cavendish był odporny na chorobę panamską, ale jednocześnie wrażliwy na inne patogeny, co podrażało koszty produkcji, miał miękką skórkę, która wymagała transportu w wyściełanych skrzyniach, wymagał też zbioru i transportu przed dojrzeniem, a w dodatku jego smak był w ocenie wielu konsumentów gorszy od odmiany Gros Michel. W trakcie zbioru, z przyczyn estetycznych, jest ponadto odrzucane aż 40% owoców.
Po zniknięciu odmiany Gros Michel United Fruit podjął się opracowania nowej odmiany bananowca, która połączy walory smakowe i odporność na choroby. W Hondurasie zorganizowano wówczas laboratorium badawcze, które przez 40 lat badań wyhodowało 20 000 odmian, jednak żadna z nich nie okazała się dość dobra do opanowania rynku, a United Fruit przystąpił do uprawy odmiany Cavendish.