Walenty Czerkawski (1846 - 20 lipca 1935) – powstaniec z 1863, poeta, podpułkownik wojsk carskich.
Życiorys Urodził się 14 lutego 1846 w Cekowie w powiecie kaliskim. Był synem Wojciecha (1800-1875) i Nepomuceny z Biedzińskich. Został wychowany w duchu patriotycznym i wojskowym, ojciec, który w młodości walczył w powstaniu listopadowym, szkolił go w szermierce, strzelectwie i jeździe konnej. Uczył się rolnictwa w majątku ziemskim Romana Rodalińskiego. W 1863, po wybuchu powstania styczniowego razem ze starszym bratem Józefem wstąpił do oddziału Parczewskiego. Po rozbiciu przez Rosjan tej partii powstańczej w lasach parzymieskich, został żołnierzem jazdy kaliskiej Taczanowskiego. Brał udział w starciach z wojskami rosyjskimi: pod Lądem, Turkiem, Poprężnikami, Sędziejowicami i Borownem. W bitwie pod Kruszyną został ranny i wzięty do niewoli. Deportowano go w głąb Rosji i karnie wcielono do armii carskiej. W 1877 walczył na Bałkanach w wojnie rosyjsko-tureckiej, następnie został przeniesiony do twierdzy Kiercz-Jenikole na Krymie. W 1879 ukończył szkołę oficerską w Odessie. W wojsku rosyjskim służył do 1902, w stan spoczynku odszedł w randze podpułkownika, w czasie służby wojskowej został odznaczony Orderem Św. Stanisława III klasy i Orderem Świętej Anny III klasy.