Aleksandr Iwanowicz Zaporożec (ros. Александр Иванович Запорожец, ur. we wsi Cariowka w guberni jekaterynosławskiej, zm. 19 lutego 1959 w Moskwie) – radziecki polityk i wojskowy, zastępca ludowego komisarza obrony ZSRR (1940–1941), zastępca szefa Sztabu Generalnego Armii Czerwonej (1949–1951), generał porucznik.
Życiorys Z pochodzenia Ukrainiec. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, a 1919 do RKP(b), był politrukiem kompanii, od 1920 komisarzem wojskowym pułku, następnie dywizji. Uczestniczył w wojnie domowej w Rosji, w 1920 skończył kursy polityczne Armii Czerwonej, a w 1935 kursy wyższej kadry politycznej przy Akademii Wojskowo-Politycznej im. Tołmaczowa. Od 2 stycznia 1936 komisarz brygadowy, w latach 1937–1938 członek Rady Wojskowej Instytutu Biotechnicznego, 10 lutego 1938 awansowany na komisarza dywizyjnego, w 1938 komisarz wojskowy Sztabu Generalnego Armii Czerwonej. Od 1938 do 6 września 1940 członek Rady Wojskowej Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, 9 lutego 1939 mianowany komisarzem korpuśnym, od 6 września 1940 do 21 czerwca 1941 zastępca ludowego komisarza obrony ZSRR i zastępca szefa Sztabu Generalnego ZSRR, 22 lutego 1941 awansowany na komisarza armijnego.