Od 20 lutego 1941 do 21 lutego 1947 zastępca członka KC WKP(b), od czerwca do 29 września 1941 dowódca 9 Armii Frontu Południowego, od 29 września do 4 października 1941 dowódca 21 Armii Frontu Południowo-Zachodniego, od 5 października do 24 grudnia 1941 dowódca Frontu Południowego, dowodził siłami Armii Czerwonej m.in. w bitwie o Rostów. Od 24 grudnia 1941 do 2 kwietnia 1942 dowódca Frontu Briańskiego, potem zastępca dowódcy Frontu Krymskiego, od 29 lipca do 1 września 1942 dowódca Nadmorskiej Operacyjnej Grupy Wojsk Frontu Północno-Kaukaskiego, we wrześniu 1942 dowódca Czarnomorskiej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego. Od października 1942 do lutego 1943 dowódca 5 Armii, od 1943 do stycznia 1944 dowódca wojsk Charkowskiego Okręgu Wojskowego, od stycznia 1944 do kwietnia 1945 w dyspozycji Stawki Najwyższego Naczelnego Dowództwa, od 27 kwietnia 1945 dowódca 7 Korpusu Piechoty, uczestnik szturmu na centrum Berlina, po wojnie do kwietnia 1950 zastępca dowódcy wojsk Taurydzkiego Okręgu Wojskowego. 1941-1946 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji.