Początkowo pracował na stanowisku młodszego asystenta w Katedrze Mechanicznej Obróbki Materiałów AGH. Następnie został skierowany do pracy w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Ostrowie Wielkopolskim, w których kierował działem przygotowania produkcji (1951–1952).

W 1952 podjął pracę w Szkole Inżynierskiej w Szczecinie, przekształconej w 1955 w Politechnikę Szczecińską. Na uczelni tej kierował Katedrą Obróbki Skrawaniem (1964–1981) i był dyrektorem Instytutu Technologii Mechanicznej (1981–1995). W latach 1969–1972 był dziekanem Wydziału Budowy Maszyn i Okrętów, a w latach 1972–1975 pełnił funkcję prorektora Politechniki Szczecińskiej. W 1995 przeszedł na emeryturę. W 2009 podjął pracę na nowo utworzonym Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie, na którym zajmował stanowisko profesora zwyczajnego.

Specjalizował się w technologii maszyn (proces frezowania, plastyczna obróbka gwintów na obrabiarkach skrawających). Opublikował ponad 100 prac, był autorem podręcznika pt. Obróbka skrawaniem (Warszawa 2008). Był członkiem m.in. Komitetu Budowy Maszyn PAN, Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego i Akademii Inżynierskiej w Polsce.