Leon Hajkis (ros. Леон Хайкис (Гайкис), ur. 1898 w Warszawie, zm. 21 sierpnia 1937 w Moskwie) – radziecki dyplomata.

Życiorys Syn Jakuba. Był słuchaczem Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Warszawskiego. Miał wykształcenie wyższe niepełne. Sympatyk PPS-Lewicy przed 1914. Nauczyciel w szkole ludowej w latach 1914–1915. Członek SDKPiL od 1917, następnie KPRP. W 1918 aresztowany w Warszawie za agitację komunistyczną, 1919 wstąpił do Armii Czerwonej, służył w 11 Armii Frontu Zachodniego. Od 1919 pracownik aparatu Kazachskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, przewodniczący Komisji Śledczej przy tym komitecie, członek RKP(b), od 7 lutego 1920 przewodniczący Kazachskiego Komitetu Rewolucyjnego. Od sierpnia do października 1920 zarządzający sprawami i sekretarz techniczny Kazachskiego Krajowego Komitetu Rewolucyjnego, 1921 sekretarz rosyjsko-ukraińsko-białoruskiej delegacji w Mieszanej Rosyjsko-Ukraińsko-Białorusko-Polskiej Komisji Pogranicznej, 1922–1923 pracownik centralnego aparatu Ludowego Komisariatu Spraw Zagranicznych RFSRR, 1923–1924 sekretarz ludowego komisarza spraw zagranicznych ZSRR. Od 1924 I sekretarz Ambasady ZSRR w Meksyku, od sierpnia 1926 do 1927 przedstawiciel handlowy ZSRR w Meksyku, 1927–1928 chargé d’affaires ZSRR w Meksyku, 1929–1933 pracownik Profinternu.