Pełnił funkcję dyrektora Państwowego Pedagogium we Lwowie i we wrześniu 1937 z tego stanowiska został powołany na urząd naczelnika Wydziału Szkolnictwa Średniego w Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego, zajmując miejsce Ludwika Jusa.
Po zakończeniu II wojny światowej został kierownikiem powstałej we wrześniu 1945 Katedry Pedagogiki na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. 1 sierpnia 1946 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego na UMCS. Pełnił funkcję dziekana Wydziału Przyrodniczego UMCS w latach akademickich 1947/1948 i 1949/1950. Od 1957 był kierownikiem Katedry Pedagogiki na Wydziale Humanistycznym UMCS. Odszedł na emeryturę w 1960.
W 1946 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu działalności oświatowej i kulturalnej”.
Zmarł 16 lutego 1971 w Lublinie.
Publikacje Autorytet a wolność w wychowaniu (1928) Szkolnictwo niemieckie po wojnie światowej (1928) Problemy wychowania współczesnego (1931) Wychowanie narodowe czy państwowe i jego istota (1931) Rodzina a wychowanie państwowe (1932) Motywacja postępowania i jego ocena w życiu szkolnym (1933) Nauczanie i wychowywanie w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (1934) Szkolnictwo w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (1934) Szkoła średnia (1931) Pedagogika szczegółowa (1946, skrypt)