Historia Po zakończeniu testów Modelu 166 w 1946 roku, Hall postanowił kontynuować prace nad samochodami latającymi projektując bardziej zaawansowany technicznie pojazd, który otrzymał oznaczenie Model 118. Samochód napędzany był 190-konnym silnikiem Lyoming O-435C z trzypiórowym śmigłem Sensenich. Samolot został oblatany 15 listopada 1947 roku przez Reubena P. Snodgrassa i Lawrence'a G. Phillipsa. Trzy dni później, prototyp z rejestracją cywilną NX90850, został rozbity podczas awaryjnego lądowania z powodu braku paliwa. Lotnicza część samolotu, skrzydła i powierzchnie sterowe, była nieuszkodzona, ale w wypadku całkowicie rozbito część samochodową pojazdu. Drugi prototyp, noszący to samo oznaczenie NX90850, został oblatany 29 stycznia 1948 roku przez Billa Martina i W.G. Griswolda.
Po oblataniu maszyny zaczęto planować produkcję seryjną samolotu – w wersjach cywilnych i wojskowych, a także większą wersję ze skrzydłami o rozpiętości 40 stóp (12 metrów). Planowano budowę przynajmniej 160 tysięcy pojazdów – cena samego samochodu, układu jezdnego miała wynosić 1500 dolarów. W cenę nie były wliczone skrzydła – planowano, że te mogłyby być wynajmowane na lotnisku.