Najliczniejszą (153 egz.) formę naczyń stanowiły puchary lejkowate. Wytwarzano je głównie z gliny zmieszanej z szamotem. Zdobione były dość prostymi wątkami – w formie odciskanych słupków, niekiedy również zygzaków. Większość zdobień umieszczonych było tuż pod wylewami naczyń, rzadziej zdobione ich brzuśce. Rzadziej (24 egz.) odkrywano puchary moździerzowate. Były one zdobione najprostszymi wątkami – złożonymi z odcisków palca pod krawędzią wylewu. Względnie licznie (120 egz.) identyfikowano amfory. Ich cechą charakterystyczną jest bogate zdobnictwo, tzw. "drabinkowe", pokrywające brzuśce naczyń. Popularną formą naczynia były też flasze z kryzą; znane są one z 220 fragmentów. Ponadto odkryto naczynia w kształcie garnków, mis i waz oraz dzbanów.
Obróbka kamienia i krzemienia Na osadzie zidentyfikowano przydomowe warsztaty obróbki krzemienia i kamienia. Służyły one do produkcji podstawowych narzędzi – krzemiennych sierpów, oraz kamiennych siekier, żaren i rozcieraczy. Znaczna ich część łączyła się z uprawą, zbiorami i przetwarzaniem pszenicy. Do zbioru zbóż wykorzystywano narzędzia z surowców egzotycznych: krzemienia czekoladowego i wołyńskiego. Narzędzia kamienne produkowano głównie z miejscowych kamieni narzutowych.