Muhammad Bakir as-Sadr (ar. محمد باقر الصدر, ur. 1 marca 1935 w Kazimiji, zm. 9 kwietnia 1980 w Bagdadzie) – iracki duchowny szyicki, ajatollah, prawdopodobny twórca i pierwszy ideolog partii Zew Islamu, w 1980 stracony na rozkaz Saddama Husajna.
Życiorys Pochodził z rodziny szyickich duchownych. Uzyskał tradycyjne wykształcenie w zakresie teologii i prawa islamskiego, kończąc szkoły z wyróżniającymi wynikamiM. A. Haneef, Contemporary..., s. 110-111.. W 1958, będąc już aktywnym ulemem, brał udział w tworzeniu Stowarzyszenia Ulemów z Nadżafu – organizacji stawiającej sobie za cel zwalczanie ateizmu (pod pojęciem tym rozumiano głównie komunizm – Iracką Partię Komunistyczną) i podnoszenie świadomości politycznej szyitów irackichM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 195..
Odpowiednio w latach 1959 i 1961 as-Sadr wydał kolejno dwie prace, które zapewniły mu pozycję jednego z czołowych intelektualistów muzułmańskich swoich czasów. Pierwsza z nich, Nasza filozofia, była obszerną polemiką z najważniejszymi kierunkami europejskiej myśli filozoficznej. Druga, Nasza gospodarka, stanowiła zarys myśli społecznej i gospodarczej w Europie, polemikę z ekonomistami europejskimi oraz propozycję założeń, na których powinien opierać się odrębny islamski system gospodarczy.