Wikariaty Pierwszy dekret kierował wikariusza do parafii Świętych Piotra i Pawła w Toruniu Podgórze. Neoprezbiter Romuald na swojej pierwszej placówce zajmował się katechizacją i zwykłymi pracami wikariuszowskimi. Po niecałym półtora roku został przeniesiony 1 marca 1967 do parafii św. Jakuba w Barcinie. W Barcinie coraz czynniej angażował się w apostolstwo trzeźwości, któremu pozostanie na długie dziesięciolecia wierny. Kolejny dekret po około półtora roku przenosił go 1 lipca 1968 roku na placówkę przy katedrze w Gnieźnie. Zakres odpowiedzialności wikariuszowskich był podobny jak na innych parafiach, choć teraz był jednym z kilku wikariuszy. Głównym zadaniem była katechizacja dzieci pierwszokomunijnych oraz młodzieży pozaszkolnej. Kontynuował zaangażowanie w apostolstwo trzeźwości. W czasie wikariatu w Gnieźnie umiera ojciec Jan Biniak (23 grudnia 1968). W roku 1971 ks. Biniak zdaje egzamin proboszczowski. Parafia katedralna pozwalała częściej spotykać się ze Sługą Bożym Prymasem Tysiąclecia kardynałem Stefanem Wyszyńskim. 1 lipca 1976 roku kard. Wyszyński mianował księdza Romualda wikariuszem parafii św. Józefa w Bydgoszczy dla ośrodka duszpasterskiego Wyżyny. Powstanie parafii Świętych Polskich Braci Męczenników odbywało się dekretem erekcyjnym 15 sierpnia 1976 roku, a dekret dla ks.