Huta (biał. Гута, Huta; ros. Гута, Guta; hist. Huta-Hołbieja) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim. Wchodzi w skład sielsowietu Woropajewo.
Wieś przylega do jeziora Hołbieja. Przez miejscowość przebiega linia kolejowa z Woropajewa do Druji, na której znajduje się przystanek kolejowy Huta.
Historia Wieś i majątek Hołbieja zostały opisane w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. Z opisu wynika, że w 1900 roku wieś i dobra Hołbieja leżała w gminie Postawy, w powiecie dziśnieńskim guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Wieś i folwark Gołbeje leżały nad rzeką Gołbejcą. W 1866 roku we wsi znajdowało się 7 domów i mieszkało 68 mieszkańców. W folwarku znajdował się 1 dom i mieszkało 14 mieszkańców.
W pobliżu wsi Hołbieja Konstanty hr. Przeździecki, właściciel majątku Woropajewo wybudował przy udziale kapitału szwedzkiego nowoczesną hutę szkła. Józef Mackiewicz po wizycie w Woropajewie w październiku 1928 roku pisał w reportażu w wileńskim „Słowie” o planowanym uruchomieniu huty, która miała być największa w Polsce. Pełna nazwa huty to: Północno Wschodnie Towarzystwo Hut Szklanych „Polwet”, S.A., Huta Hołbieja. Na jej otwarcie do Woropajewa przyjechał marszałek Józef Piłsudski. Wskutek budowy huty powstała osada fabryczna Hołbieja, później Huta-Hołbieja, obecnie wieś Huta.