Armia „Warszawa” – związek operacyjny Wojska Polskiego II RP improwizowany w czasie kampanii wrześniowej 1939.
Utworzona 8 września 1939 armia objęła załogę Warszawy gen. Waleriana Czumy (17 batalionów, 64 działa i 36 czołgów), Grupę Operacyjną gen. Juliusza Zulaufa (część 5 DP, 20 DP, 44 DP oraz 21 pp) oraz Grupę Operacyjną gen. Wiktora Thomméego. Dowództwo nad armią objął gen. dyw. Juliusz Rómmel.
W trzeciej dekadzie września w skład armii weszły też części Armii „Poznań” i „Pomorze” oraz odtworzona 13 DP. Armia broniła Warszawy i Modlina do czasu podpisania kapitulacji.
Sztab armii mieścił się w budynku Sztabu Generalnego Wojska Polskiego przy ul. Rakowieckiej 4.
Geneza i zadanie 3 września 1939 r. Minister Spraw Wojskowych generał Tadeusz Kasprzycki mianował komendanta Straży Granicznej generała Waleriana Czumę dowódcą obrony Warszawy przed spodziewanym atakiem niemieckim. Już od wczesnego rana 1 września miasto było ciągle pod atakiem samolotów Luftwaffe. Prezydent miasta Stefan Starzyński został jednocześnie mianowany komisarzem cywilnym obrony.