Kazimierz Kamiński ps. „Luboń” (lub Sław Płoszajski ps. „Sławomir”), Wacław Sieroszewski, Krok-Paszkowski, Zygmunt Platonoff ps. „Plater”. 2 rząd, od lewej: por. Bronisław Mansperl ps. „Haber”, Stefan Pomarański ps. „Borowicz”, Roman Szymański ps. „Tewański”, Wiktor Bystrzyński ps. „Skrzetuski”, Eugeniusz Czajkowski ps. „Jarzębie Marian”.. Modest Longin Słoniowski urodził się 5 czerwca 1888 w Demyczach, w powiecie śniatyńskim ówczesnego Królestwa Galicji i Lodomerii jako najmłodszy syn w rodzinie Jakuba i Julii z Teodorowiczów. Maturę zdał we wrześniu 1909 w Złoczowie. Ukończył prawo na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. 23 lipca 1917 i 27 kwietnia 1918 na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie zdał egzamin sądowy i polityczny do doktoratu (2 rygoroza – rigorosum – sądowy i polityczny), (Archiwum UJ sygn.: KREP 31,37 i WP II 527)
Był członkiem VIII Polskiej Drużyny Strzeleckiej we Lwowie. 10 grudnia 1912 awansował na podchorążego PDS. 8 sierpnia 1914 w Miechowie objął dowództwo I plutonu Pierwszej Kompanii Kadrowej. Następnie pełnił służbę w 4 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty. 29 września 1914 został awansowany na chorążego.