W październiku 1921 został przyjęty w poczet aplikantów adwokackich Okręgu Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Swoją siedzibę miał wówczas przy ulicy Zielonej 39 m 12 w ŁodziGazeta Sądowa Warszawska nr 42, 15 października 1921, s. 342. Organizował w Łodzi struktury Związku Oficerów Rezerwy. W marcu 1923 był pierwszym prezesem Związku Oficerów Rezerwy Województwa Łódzkiego. 1 lutego 1925 został adwokatem. 6 sierpnia tegoż roku przeniósł się do większego mieszkania przy ul. Zachodniej 57 m 1, które było również jego siedzibą jako adwokata. 10 maja 1931 został prezesem Koła Łódzkiego Związku Oficerów Rezerwy, a w następnym roku prezesem Okręgowego Związku Oficerów Rezerwy w Łodzi. 5 maja 1933 został wybrany prezesem Zarządu Łódzkiego Oddziału Związku Legionistów Polskich oraz pełni funkcję prezesa Federacji Grodzkiej Polskiego Związku Obrońców Ojczyzny. Nieprzerwanie pełnił w latach 1934–1936 funkcję prezesa Okręgu ZOR, a w 1938 i 1939 funkcję prezesa Koła ZOR w Łodzi. W 1937 przystąpił do Obozu Zjednoczenia Narodowego.