Ignacy Bogdanowicz (ur. 1 lutego 1920 w Wilnie, zm. 10 stycznia 1989 w Słupsku) – polski abstrakcjonista związany ze środowiskiem geometrystów.

Życiorys Urodził się 1 lutego 1920 w Wilnie w rodzinie Michała Bogdanowicza i jego żony Wiktorii z domu Wiśniewskiej. Ojciec Michał pracował w wileńskim teatrze i operetce „Lutnia” jako inspicjent. Ignacy od początku życia miał styczność ze sztuką. W latach 1938–1944 studiował malarstwo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Była to szkoła nastawiona na malarstwo pejzażowe. W 1942 ożenił się ze Stanisławą Misiewicz, a 1943 na świat przyszedł jego pierwszy syn Krzysztof. W latach 1945–1946 przebywał w obozie pracy w Stalinogorsku. W 1946 otrzymał kartę repatrianta i przyjechał do Polski. Początkowo mieszkał w Gdyni, Gdańsku i Ustce. Ostatecznie w 1947 osiadł w Słupsku, gdzie mieszkał przez resztę życia. W 1948 urodził się jego drugi syn Jerzy oraz zmarła żona Stanisława. W 1950 roku ożenił się z pianistką Barbarą Tencza, z którą miał dwóch synów: Bogdana (ur. 1951) i Jacka (ur. 1955). Zmarł 10 stycznia 1989 w Słupsku.