Thiofrid, także Theofried, łac. Thiofridus Epternacensis (zm. 1110) – mnich benedyktyński, opat klasztoru w Echternach (1081–1110), autor żywotów świętych, m.in. św. Wilibrorda, biskupa Fryzów i św. Lutwina, biskupa Trewiru oraz czterotomowego traktatu na temat kultu relikwii „Flores epitaphii Sanctorum”.
Życiorys Nie wiadomo gdzie i kiedy urodził się Thiofrid – imię wskazuje na pochodzenie ze Szwabii lub Alzacji. Mógł przebywać w opactwie w Echternach już w czasie wyniesienia na ołtarze św. Wilibrorda w 1031 roku, nie wszyscy badacze się co do tego zgadzają. Po śmierci opata klasztoru Regimberta w 1081 objął z jego nadania opactwo, co potwierdził papież Grzegorz VII w 1083 roku. Funkcję opata sprawował do śmierci w 1110 roku.
Blisko współpracował z arcybiskupem Trewiru Brunem (1102–1124), któremu poświęcił jedno ze swoich dzieł – „Flores epitaphii Sanctorum”.
Służył jako mediator w sporze pomiędzy mieszkańcami Middelburga w Walcheren po zwycięstwie nad wojskami syna Baldwina Flandryjskiego, który siłą próbował odzyskać niezapłacone podatki od miejscowej ludności. Miejscowi odparli wojska, zadając ogromne straty przeciwnikowi, co przypisane zostało św. Wilibrordowi.