Robert Dorr (ur. 4 września 1835 w Kmiecinie, zm. 21 lutego 1919 w Elblągu) – niemiecki historyk, matematyk i prekursor archeologii w Elblągu.
Życiorys Syn zamożnego chłopa (Hofbeitzer) z Kmiecina. Po ukończeniu elbląskiego Gimnazjum studiował w Królewcu historię, geografię i filologię klasyczną; jego nauczycielami byli m.in. Friedrich Wilhelm Schubert, Wilhelm von Giesebrecht, Ludwig Friedländer i Karl Lehrs. Po uzyskaniu doktoratu (1861) otworzyła się przed nim możliwość kariery uniwersyteckiej w Monachium, gdzie chciał go zabrać ze sobą prof. Giesebrecht. Na prośbę matki pozostał jednak w Prusach i w roku 1862 rozpoczął pracę w elbląskiej Miejskiej Szkole Realnej (od 1882 Gimnazjum Realne), najpierw jako nauczyciel zwyczajny a później jako profesor, w roku 1902 przechodząc na emeryturę. W latach 1883–1884 był wiceprzewodniczącym Elbląskiego Towarzystwa Starożytności (Elbinger Altertumsgesellschaft – E.A.G.), ponadto członkiem klubu-kasyna Ressource Humanitas oraz mistrzem honorowym loży wolnomularskiej. Wraz z objęciem funkcji przewodniczącego w roku 1884 został też kustoszem elbląskiego Muzeum Miejskiego, które w okresie jego kierownictwa przeszło znaczną ewolucję.