Wyprodukowano w przybliżeniu ponad 4600 motocykli PMZ-A-750PMZ-A-750 w serwisie kolyaska.pl [dostęp 28-11-2015]. Używane były zarówno przez użytkowników cywilnych, w tym prywatnych, jak i Armię Czerwoną, w wersjach solo lub z wózkiem bocznym. Wersje z wózkiem bocznym były także użytkowane m.in. przez pocztę. Pierwotnie motocykle NATI-A-750 miały wózek po lewej stronie (według wzorca angielskiego), przeniesiony następnie w PMZ-A-750 na prawą stronę. Cena motocykla na rynek prywatny była jednak wysoka – 7760 rubli (dla porównania, mniejsze motocykle Ł-300 – 3360 rubli, IŻ-7 – 3300 rubli). Standardowym motocyklem wojskowym Armii Czerwonej latach 40. stał się jednak M-72, skopiowany z BMW.
thumb|left|Znak firmowy Motocykl odznaczał się wytrzymałą konstrukcją, jednakże borykał się z problemami z niezawodnością. Utrudnione było uruchamianie silnika, wymagające odpowiedniego ustawienia gazu (prawa rączka kierownicy), wyprzedzenia zapłonu (lewa rączka) i dopływu powietrza do gaźnika (stąd, skrót nazwy żartobliwie rozszyfrowywano jako Poprobuj Mienia Zawiedi – „Spróbuj mnie uruchomić”).
Przypisy
Bibliografia
A. Woroncow, Je. Pewzner, D. Dolnikow, A. Popow, R. Sazonow: Encykłopiedija motocykłow, Moskwa: Za Rulom, 2003, , s. 58-59.
Kategoria:Radzieckie motocykle Kategoria:Motocykle z lat 30. Kategoria:Radzieckie pojazdy wojskowe