Jerzy Browkin (ur. 5 listopada 1934 w Maciejowie (Wołyń), zm. 23 listopada 2015 w Warszawie) – polski matematyk zajmujący się algebraiczną teorią liczb. W 1994, wspólnie z Juliuszem Brzezińskim, sformułował n-hipotezę, tj. uogólnienie hipotezy abc na liczby całkowite n ≥ 3.
Życiorys Syn Jana Browkina, inżyniera, i Niny z domu Łuchtan, absolwentki studiów matematycznych. Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1952), w którym był uczniem matematyka Jana Kozickiego, jednego z twórców polskich Olimpiad Matematycznych. W latach 1952–1956 studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym im. M.W. Łomonosowa pod kierunkiem Igora Szafariewicza. Doktoryzował się w 1963 roku pod kierunkiem Wacława Sierpińskiego na podstawie rozprawy Konstrukcja wieży ciał klas, a w 1969 roku uzyskał habilitację na podstawie pracy Zera form.