Magazyn cementu zaadaptowano na kaplicę, szatnię dla robotników na zakrystię, a pomieszczenie na narzędzia o powierzchni 5 m² na mieszkanie dla proboszcza.
1 maja 1962 w drewnianej kaplicy zostaje odprawione pierwsze nabożeństwo majowe, a dwa dni później pierwsza msza św. 31 maja 1962 kaplica, nazwana przez parafian Stajenką została poświęcona przez kardynała Stefana Wyszyńskiego. Kard. Wyszyński mianował ks. Kołakowskiego proboszczem parafii oraz ofiarował sprzęty liturgiczne: monstrancję, kielich i szaty. Mimo sprzeciwu władz proboszcz wraz z parafianami zaczął powiększać kaplicę. Wyburzono wewnętrzne ściany baraku, urządzono kruchtę, barak obmurowano na zewnątrz pustakami. Prace adaptacyjne były prowadzone nocami.
Działania proboszcza spotykały się z reakcją ówczesnych władz: na księdza nakładane były grzywny zamieniane na areszt (zasądzone grzywny opłacali parafianie), w 1962 okrojono zajęty teren pod pretekstem samowoli budowlanej (odebrano 1/5 terenu zaplanowanego pod budowę kościoła), wydano decyzje rozbiórki baraków, odcięcia telefonu, wymeldowania ks. Kołakowskiego donikąd oraz zabrania mu dowodu osobistego. W 1966 siłą zajęto połowę placu kościelnego przeznaczając zabrany teren na przedszkole.