Według Chałdieja, po przybyciu do Reichstagu, po prostu zapytał on przypadkowo spotkanych tam żołnierzy, czy pomogliby mu w inscenizacji zdjęcia i wspólnie z Abdułchakimem Ismaiłowem z Dagestanu, Leonidem Goryczewem z Mińska oraz 19-letnim Ukraińcem Aleksiejem Kowalowem z Kijowa wszedł na dach, gdzie Kowalow zawiesił sztandar. Zamiast Kowalowa podaje się też Grigorija Bułatowa ze Słobodskiego, którego jakoby pominięto, ponieważ sam Stalin chciał, by żołnierzem wieszającym flagę, i to z godłem ZSRR, był jego rodak Gruzin.
Fotografia została opublikowana 13 maja 1945 roku w czasopiśmie „Ogoniok”. Wcześniej jednak cenzorzy z Telegraficznej Agencji Związku Radzieckiego (TASS) uznali, że należy ją wyretuszować, gdyż jeden z żołnierzy ma na nadgarstkach dwa zegarki. To mogło sugerować, że zostały one skradzione, co zaszkodziłoby wizerunkowi radzieckich żołnierzy jako niosących wolność Europie. Chałdiej usunął więc zegarek z negatywu, dodając przy okazji dym unoszący się nad miastem dla większego dramatyzmu. Później pojawiły się przypuszczenia, że domniemany drugi zegarek mógł być busolą, powszechnie noszoną przez żołnierzy Armii Czerwonej na nadgarstku.
Zobacz też
Sztandar Zwycięstwa Sztandar nad Iwo Jimą
Przypisy
Kategoria:Fotografie Kategoria:Operacja berlińska Kategoria:1945 w Europie