Michaił Aleksandrowicz Burinski (, ur. 1910 w Kijowie, zm. w maju 1984 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, pułkownik, dyplomata.
Życiorys Syn rosyjskiego ślusarza, w latach 1925–1929 kształcił się w szkole w Kijowie, od października 1929 do lipca 1930 pracował jako ślusarz w kijowskiej fabryce parowozów. Od października 1930 do kwietnia 1934 studiował w Instytucie Gospodarki Narodowej im. Plechanowa, w którym od kwietnia 1934 do kwietnia 1938 był aspirantem, w tym w latach 1936–1938 zastępcą dziekana. Od stycznia 1932 członek WKP(b), od 1 kwietnia 1938 funkcjonariusz NKWD, pełnomocnik operacyjny Wydziału 5 Zarządu 1 NKWD ZSRR, od 15 stycznia do 10 maja 139 zastępca szefa Oddziału 11 Wydziału 5 GUGB NKWD ZSRR, od 1 lutego 1939 porucznik bezpieczeństwa państwowego, od 10 maja do 2 sierpnia 1939 zastępca szefa Oddziału 19 Wydziału 5 GUGB NKWD ZSRR. Od 2 sierpnia 1939 do 27 lutego 1941 zastępca szefa Specjalnego Biura przy ludowym komisarzu spraw wewnętrznych ZSRR, 13 marca 1940 awansowany na kapitana bezpieczeństwa państwowego, od 27 lutego do 11 sierpnia 1941 szef Wydziału 7 Zarządu 1 NKGB ZSRR, od sierpnia 1941 do 20 maja 1942 funkcjonariusz Zarządu 1 NKWD/NKGB ZSRR. Od 20 maja 1942 do 28 czerwca 1943 zastępca szefa Zarządu Wojsk NKWD ds. Wydziału Transportowego 7 Armii ds.