Andruszka Niemirowicz był głównym (wśród braci), a być może jedynym, fundatorem kościoła katolickiego we Wsielubiu. Datą fundacji był zapewne 1442 rok. Kościół we Wsielubiu, będącym główną rezydencją Niemirowiczów, prawdopodobnie miał charakter nekropolii rodowej. Kościół we Wsielubiu uznawany jest za najstarszy zachowany zabytek gotycki na terenie BiałorusiT. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia – Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 184-186.
Rodzina Andrzej (Andruszka) Niemirowicz miał dwóch synów: Jerzego (Jurija) Andrejewicza Niemirowicza, starostę drohickiego, ojca Mikołaja, Jerzego (wojewody krzyczewskiego), Jana Uhryna oraz prawdopodobnie Krzysztofa i Zofii zamężnej za horodniczym wileńskim Dobko. Jakuba Andruszkowicza Niemirowicza, ożenionego ze Świętochną, wdową po Andrzeju Dowgirdzie (synu woj. wileńskiego Jana Dowgirda), ojca: Wacława (namiestnika lubuckiego i miceńskiego), ożenionego z Owdotią z ks. Świrskich Jana (namiestnika czeczerskiego), ożenionego z Jadwigą z ks. Świrskich Andrzeja (wojewodę kijowskiego, hetmana polnego litewskiego), ożenionego wpierw z Anną, wdową po ks.