W epoce Meiji Cesarstwo Wielkiej Japonii stało się potęgą na skalę międzynarodową – głównie dzięki spektakularnym zwycięstwom w wojnie chińsko-japońskiej (1894–1895) i wojnie rosyjsko-japońskiej (1904–1905), a także zdobyczom terytorialnym: Korei, Tajwanu, południowego Sachalinu i wysp Riukiu. Był to również początek imperialistycznej linii polityki zagranicznej, związanej z rozwojem nacjonalizmu japońskiego oraz koncepcjami ekspansji terytorialnej na kontynencie azjatyckim.
Okres Meiji nastąpił po okresie Edo (1603–1868), a poprzedził okres Taishō (1912–1926).
Restauracja Meiji thumb|left|Cesarz Mutsuhito po obaleniu siogunatu Tokugawów. W epoce Meiji stał się symbolem szybkich przemian i rodzącej się tożsamości narodowej Japończyków. Zgodnie z zaleceniami rządu, jego portret musiał wisieć we wszystkich szkołach, urzędach i placówkach publicznych