Kościół Santa Fosca w Wenecji (pol. kościół św. Fuski) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji w dzielnicy (sestiere) Cannaregio, w Patriarchacie Wenecji w parafii San Marcuola (wikariat Cannaregio - Estuario).
Historia Początki kościoła Santa Fosca w Wenecji są z pewnością związane z transportem ciała Świętej Fuski w X wieku z Trypolitanii na wyspę Torcello i z rozprzestrzenianiem się kultu tej świętej. Pierwszy przekaz o istnieniu kościoła pochodzi z roku 1297, kiedy budynek był odbudowywany (lub być może rekonstruowany), z zachowaniem ówczesnych form architektonicznych. Kościół zachował typową strukturę bizantyjskich budowli powstałych między XI a XII wiekiem: plan jego był wydłużony, trójnawowy, z dużymi oknami w bocznych ścianach, oświetlającymi wnętrze. Oś podłużna budynku była równoległa do przebiegu pobliskiego kanału (rio), tylko lewy bok oddalał się nieco od brzegu w okolicy prezbiterium. W XVII wieku kościół zaczął wykazywać oznaki niestabilności statycznej, więc z tego powodu, a być może też ze względów estetycznych został całkowicie rozebrany i odbudowany około 1679 roku przez nieznanego architekta, który zachował rzut poprzedniego budynku, ale zrezygnował z naw bocznych. Nowy kościół składał się z nawy i prezbiterium flankowanego dwiema kapliczkami.