Jakub Niemirowicz zwany Szczytem (Jakub Janowicz Niemirowicz / Jakub Szczyt / Jakub Szczyt Niemirowicz) herbu Jastrzębiec (zm. 1493/1494) – starosta brzeski (1479–1492), marszałek hospodarski (1483), członek rady wielkoksiążęcej (1483), namiestnik briański (1493–1494)
Syn Jana Niemirowicza i Małgorzaty, wnuk Jana Niemiry z Wsielubia.
Starostą brzeskim był co najmniej od 7 czerwca 1479 r., zastępując na tym urzędzie Jana Nasutę z Międzyrzeca i uczestnicząc w rokach sądowych sprawowanych przez Kazimierza Jagiellończyka. W 1480 roku jako marszałek hospodarski i starosta brzeski uczestniczy w zawarciu traktatu między Kazimierzem Jagiellończykiem a kniaziami Worotynskimi, Odojewskimi i Nowosilskimi. Pod koniec życia został przeniesiony na pograniczne namiestnictwo w Briańsku. Urząd ten sprawował krótko, umierając na przełomie lat 1493/1494. Aleksander Jagiellończyk na jego następcę wyznaczył kniazia Fiedora Żesławskiego.
Jakub Niemirowicz był dziedzicem Wsielubia, Żulina, Woli Żulińskiej, Bacik, Śledzianowa, Bużysk i Chodkowic (obecnie Chutkowice). Na skutek ciagnących się latami procesów sądowych związanych z dobrami Żulin i Wola Żulińska pozbył się ich wraz z królewszczyzną Hruszów, otrzymując w zamian od szlachcica Andrzeja z Malowej Góry m.in.