Stylistyka kwantytatywna – dyscyplina naukowa z pogranicza stylistyki, retoryki, gramatyki i matematyki, która bada za pomocą metod matematycznych teksty w różnych językach i na tej podstawie formułuje ogólnie obowiązujące prawa dotyczące stylu, zwane normą stylistyczną. Jest ona spadkobierczynią starożytnych leksykografii, retoryki i gramatyki, a wyodrębniła się z nich na przełomie XIX i XX wieku. Jej normy są ujęte w twierdzenia, prawa i wzory oparte na statystycznej analizie tekstów.
Do podstawowych norm stylistyki kwantytatywnej należą: zasada używania w 85% tekstu do 1000 podstawowych słów pochodzących z trzonu języka, zasada rozłożenia wyrazów w tekście zgodnie z prawem Estoupfa-Zipfa oraz zasada właściwego zastosowania proporcji w tekście między tzw. hápax legómenon i słowa kluczowe.
Historia Starożytność Za twórców stylistyki kwantytatywnej uważa się greckich gramatyków z Aleksandrii, którzy w III wieku p.n.e. zaczęli liczyć słowa używane przez Homera w Iliadzie i Odysei. Zauważyli oni, że chociaż zdecydowana większość zapisanych wyrazów – w badanych przez nich dwóch poematach – powtarza się wielokrotnie, to jednak Homer używał także słów, które pojawiały się bardzo rzadko albo tylko raz.