Twierdzenia francuskiego badacza zweryfikował i uściślił amerykański lingwista, zwolennik filozofii analitycznej, George Kingsley Zipf. Uważa się go za twórcę nowożytnej stylistyki kwantytatywnej. W XX wieku zaczęły powstawać pierwsze katedry tej dyscypliny na uczelniach amerykańskich, francuskich i niemieckich. Do najważniejszych jej przedstawicieli zalicza się między innymi Gabriela Altmanna, Otto Behaghela, Wilhelma Fucksa, Petera Grzybka, Gustava Herdana, Helmuta Meiera, Paula Menzeratha, Raijmunda G. Piotrowskiego, Juhana Tuldavę czy Eberharda Zwirnera. W Polsce problematyką stylistyki kwantytatywnej zajmowali się między innymi Kazimierz Wyka (np. w pracy Słowa-klucze z 1969 roku) i Jerzy Ziomek.
Eberhard Zwirner działał także na polu nauki pokrewnej – lingwistyki kwantytatywnej. Wspólnie z Kurtem Zwirnerem odkrył prawo bloków tekstowych. Na podstawie badań, dzieląc dłuższy tekst na bloki jednakowej długości sprawdzili, częstość występowania określonych jednostek językowych w blokach tekstowych. Zgodnie z hipotezą dźwięki w blokach tekstowych zachowują się zgodnie z prawem małych liczb (rozkładem Poissona).