Barwa ochrowa, dużo jaśniejsza niż na kapeluszu. Miąższ Dość zwarty, biały, tylko pod skórką kapelusza ochrowy. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Smak łagodny, zapach mączysty. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki szerokoelipsoidalne, gładkie, o rozmiarach 6–8 × 3,5–6 μm. W środku posiadają ziarnistość lub kroplę tłuszczu. Cystyd brak. Gatunki podobne Bardzo podobna jest kopułka łąkowa (Cuphophyllus pratensis). Rośnie na miejscach trawiastych poza lasami. Jest bezwonny i ma całkiem gładki trzon. Wodnicha różowozłota (Hygrophorus poetarum) jest większa i ma silny i charakterystyczny zapach. Wodnicha pomarańczowa (Hygrophorus pudorinus) jest rzadka i występuje głównie w górach pod drzewami iglastymi, zwłaszcza pod jodłą. Ma lepki naskórek.
Występowanie i siedlisko Występowanie tego gatunku opisano tylko w Europie i w stanie Kalifornia w USA. W Polsce jest dość rzadki, ale nie znajduje się na czerwonej liście gatunków zagrożonych. Znajduje się natomiast na takich listach w Niemczech, Holandii, Anglii, Norwegii, Szwecji i Finlandii.
Rośnie na ziemi w lasach liściastych i mieszanych. Owocniki wytwarza od sierpnia do października. Szczególnie często występuje pod dębami i bukami. W Polsce częściej występuje na terenach nizinnych.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. Jest grzybem jadalnym, ale o niewielkich wartościach smakowych.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate