Czesław Latawiec (ur. 10 lipca 1902 w Sandomierzu, zm. 9 lipca 1986 w Poznaniu) – polski pedagog, literaturoznawca i filozof.
Życiorys Urodzony jako jedno z dziesięciorga dzieci gospodarza Władysława i Marianny z Rutynów. W 1923 roku zdał maturę w Sandomierzu. We wrześniu tego samego roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Poznańskim (Wydział Filozoficzny). Na studiach był prezesem Koła Polonistów. Po zakończeniu studiów przez dwa lata pracował jako nauczyciel w Żeńskim Prywatnym Seminarium Nauczycielskim im. Juliusza Słowackiego. W 1930 roku doktoryzował się na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego (praca „Dziady” Adama Mickiewicza. Nowe oświetlenie problemów). Od 1 września 1930 roku do wybuchu II wojny światowej nauczał w Państwowym Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. Nauczanie kontynuował pod okupacją niemiecką na tajnych kompletach. Pracował jednocześnie jako robotnik w firmie Faustmanna, m.in. realizując budowę wodociągów na Dębcu. Pod koniec okupacji zapędzano go też do budowy fortyfikacji. Jeszcze w trakcie walk o Poznań w 1945 roku otrzymał od nowych władz polecenie otwarcia Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego. Organizował jednocześnie Związek Literatów Polskich w Poznaniu. Z czasem został wizytatorem szkolnym. Organizował też wielkopolskie szkoły.