Aleksandr Tierientjewicz Ałtunin (, ur. 14 sierpnia 1921 we wsi Stieklanka w rejonie kałaczinskim w guberni omskiej, zm. 15 lipca 1989 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii (1977), Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Do 1936 ukończył 8 klas szkoły, 1937-1939 pracował w rejonowym oddziale finansowym we wsi Mołotowo (obecnie wieś Irtysz), od sierpnia 1939 był żołnierzem Armii Czerwonej. Skończył wojskową szkołę piechoty w Omsku, a w czerwcu 1941 szkołę piechoty w Nowosybirsku.
Po ataku Niemiec na ZSRR brał udział w walkach frontowych, w lipcu 1941 był zastępcą dowódcy ds. politycznych, potem dowódcą kompanii saperów 270 pułku strzeleckiego Frontu Zachodniego, uczestnik walk obronnych na Białorusi i w rejonie Smoleńska, 27 lipca 1941 ciężko ranny w głowę i w rękę, przez 2 miesiące przebywał na leczeniu. W październiku-listopadzie 1941 dowódca kompanii strzeleckiej Zapasowej Brygady Piechoty Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, od listopada 1941 do stycznia 1942 dowódca kompanii i batalionu 633 pułku strzeleckiego, walczył na Froncie Zakaukaskim i Kaukaskim. Brał udział w kerczeńsko-teodozyjskiej operacji desantowej, 10 stycznia 1942 ranny w głowę podczas walk w Starym Krymie, skierowany na leczenie.