mały|Rynek około 1905 mały|Ujęcie w tym samym kierunku, 2025 Rynek (dawniej Rynek Główny, Rynek Dolny; łac. Circulus Maior, Circulus Inferior) – główny rynek Starego Miasta w Bochni, regularny, kwadratowy, u zbiegu 8 ulic, wytyczony około 1370 r. na wschód od rynku lokacyjnego z 1253 r.
Pierwszy rynek lokacyjny istniał na zachód od obecnego. Przemawia za tym fakt, iż w okresie średniowiecza kościoły farne umieszczano zwykle w bloku przekątniowym Rynku, a kościelne prezbiterium orientowano na wschód, w stronę Jerozolimy. Nowy Rynek powstał u schyłku panowania Kazimierza Wielkiego i początkowo pełnił funkcje pomocnicze względem starego Rynku Górnego. Świadczy o tym przywilej króla Władysława Jagiełły z 1405 r., w którym zezwolił on rzeźnikom na zbudowanie na Rynku Dolnym jatek miejskich. Również późniejsze zapisy miejskich ksiąg wskazują, że był on miejscem handlu: mięsem, pieczywem, nabiałem, jarzynami oraz solą i śledziami. Dopiero w XVI w. przejął on rolę rynku głównego, zaś stary rynek lokacyjny został podzielony na działki siedliskowe i zabudowany.