Ślimaki zaopatrzone w wieczko.
Kapsułki jajowe podłużnie jajowate, powierzchnia jaj ziarnista, głęboko ponakłuwana.
Występowanie Przedstawiciele gatunku występują w litoralu Morza Beringa, Morza Beauforta, północno-zachodniego Atlantyku, w wodach przybrzeżnych Kanady.
Biologia i ekologia Zajmowane siedliska Gatunek zasiedla głębsze partie (poniżej 50 m głębokości) litoralu mórz, jest zimnolubny. Odżywianie Drapieżniki, polują na bentosowe wieloszczety, małże, wąsonogi, w mniejszym stopniu na ślimaki, dziesięcionogi, strzykwy. Mogą zjadać padlinę ryb. Rozmnażanie Rozdzielnopłciowe, stosunek ilościowy osobników obydwu płci w populacjach z Morza Beringa zbliżony do 1:1,12 na korzyść samic. Samice są nieco większe niż samce, co może się wiązać z ich dłuższym życiem. Długość życia – przypuszczalnie ponad 8 lat. Jajorodne. Rozwój prosty (w przeciwieństwie do większości pozostałych gatunków rodziny nie posiadają wolnopływającej larwy). Ślimaki wykluwające się z jaj mają muszle o długości 6–8 mm. Dojrzałość płciową osiągają przy wymiarach muszli: samce – 95 mm, samice – 110 mm. Zapłodnienie wewnętrzne, nasienie jest przechowywane przez samice w pęcherzyku nasiennym. Jaja składane w kokonach jajowych, średnio 34 kapsułki jajowe w kokonie. Kapsułka jajowa zawierać może średnio ok.