Order Cesarski Orła Meksykańskiego (hisz. Orden Imperial del Águila Mexicana) – najwyższe odznaczenie II Cesarstwa Meksykańskiego, ustanowione w 1865, a zniesione 1867 roku.
Historia Order został ustanowiony 1 stycznia 1865 przez Cesarza Meksyku Maksymiliana I Habsburga, jako nagroda za niezwykłe zasługi dla państwa i władcy – za wybitną służbę cywilną lub wojskową oraz znamienite osiągnięcia w dziedziniach nauki i sztuki. Został on podzielony na sześć klas: I klasa – Krzyż Wielki na Łańcuchu (Gran Cruz con Collar), limitowany do 12 osób odznaczonych, zarezerwowany dla koronowanych głów państw, odznaka noszona na łańcuchu orderowym wieszanym na ramionach, II klasa – Krzyż Wielki (Gran Cruz), limitowany do 25 osób, odznaka na wielkiej wstędze i gwiazda orderowa, III klasa – Wielki Oficer (Gran Oficial), limitowany do 50 osób, odznaka na wstędze na szyi i gwiazda, IV klasa – Komandor (Comendador), limitowany do 100 osób, odznaka na wstędze na szyi, V klasa – Oficer (Oficial), limitowany do 200 osób, odznaka na wstążce z rozetką, wieszana na lewej piersi, VI klasa – Kawaler (Caballero), nielimitowany, odznaka na wstążce bez rozetki, wieszana na lewej piersi.