Jānis Stienis (ur. 1899 w Wenden, zm. 20 czerwca 1937) – łotewski komunista, radziecki działacz partyjny i filozof, zastępca kierownika Wydziału Agitacji i Propagandy, zastępca dyrektora Instytutu Marksa-Engelsa (od 1928), pracownik gazety Prawda (1926).
Życiorys Kształcił się w seminariach nauczycielskich w Valmierze i Syzraniu, 1917 wstąpił do SDPRR(b), od 1919 wykładowca uniwersytetu robotniczego w Syzraniu. Od maja do lipca 1921 sekretarz odpowiedzialny symbirskiego gubernialnego komitetu RKP(b), 1921–1924 studiował na Wydziale Filozoficznym Instytutu Czerwonej Profesury, 1924–1925 zastępca kierownika Sektora Agitacji Komitetu Wykonawczego Kominternu, od 31 grudnia 1925 do 26 czerwca 1930 członek Centralnej Komisji Kontrolnej WKP(b). Od maja 1927 do maja 1928 zastępca kierownika Wydziału Agitacyjno-Propagandowego KC WKP(b), 1928–1930 zastępca dyrektora Instytutu Marksa-Engelsa-Lenina przy KC WKP(b), 1928 zastępca kierownika Wydziału Agitacji, Propagandy i Prasy KC WKP(b), główny redaktor pisma „Pod Znamieniem Marksizma”, 1931–1932 kierownik sektora Instytutu Energetyki, 1932 profesor Instytutu Czerwonej Profesury i Akademii Nauk ZSRR.