Nikołaj Michajłowicz Janson (ros. Никола́й Миха́йлович Я́нсон, ur. 6 grudnia 1882 w Petersburgu, zm. 20 czerwca 1938) – estoński rewolucjonista, radziecki polityk i działacz partyjny, wicepremier RFSRR (1930–1931).
Życiorys Miał wykształcenie podstawowe, od 1901 pracował jako robotnik metalowiec, w 1905 wstąpił do SDPRR, uczestnik rewolucji 1905–1907 w Petersburgu, Polsce i Estonii. W 1906 aresztowany i zesłany do guberni tobolskiej, skąd zbiegł, po czym w 1907 wyemigrował do USA, w latach 1909-1917 należał do Socjalistycznej Partii USA i był niej sekretarzem Federacji Estońskich Robotników. W czerwcu 1917 wrócił do Rosji i został członkiem Rewelskiego Komitetu SDPRR(b), wszedł w skład Północno-Bałtyckiego Biura Obwodowego SDPRR(b), od października 1917 do lutego 1918 zastępca przewodniczącego Magistratu Rewla. W 1918 aresztowany w Estonii i wydalony do RFSRR, od listopada 1918 do 1919 przewodniczący gubernialnej rady związków zawodowych w Samarze, między 1919 a 1920 dyrektor samarskiej fabryki, później (1920–1921) ponownie przewodniczący samarskiej gubernialnej rady związków zawodowych.