Henryk Lulewicz (ur. 22 kwietnia 1950 w SokółceTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 450., zm. 21 maja 2019 w Warszawie) – polski historyk, badacz dziejów Litwy wczesnonowożytnej, zasłużony dla polskiej lituanistykiLeonard Drożdżewicz, Profesor Henryk Lulewicz (1950-2019), „Znad Wilii”, nr 2 (78) z 2019 r., s. 27-29,https://www.znadwiliiwilno.lt/wp-content/uploads/2019/09/Znad-Wilii-2-78_30-czerwca_3-2.pdf.
Życiorys Syn Kazimierza i Ireny. Był absolwentem historii Uniwersytetu Warszawskiego (1975), tamże doktoryzował się w 1984 (Elita polityczno-społeczna Wielkiego Księstwa Litewskiego w połowie XVII w. – promotor: Tadeusz Wasilewski). Stopień doktora habilitowanego (Gniewów o unię ciąg dalszy. Stosunki polsko-litewskie w latach 1569–1588) uzyskał w 2003 w Instytucie Historii PAN. W latach 1975–1995 był zatrudniony w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1995 pracował w Instytucie Historii PAN.
Od 2010 był profesorem w Instytucie Historii PAN. Pracował w Zakładzie Badań Źródłoznawczych i Edytorstwa Instytutu Historii PAN.
Pochowany na cmentarzu w Rembertowie.