W PE IV kadencji wchodziła w skład frakcji liberalnej.
Dwukrotnie startowała w wyborach prezydenckich – w 1994 przegrała w drugiej turze z Marttim Ahtisaarim, w 2000 zakończyła swój udział na etapie pierwszej tury głosowania. Była później specjalnym wysłannikiem sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka w krajach byłej Jugosławii. Od 1998 do 1999 zajmowała stanowisko zastępcy sekretarza generalnego ONZ. W latach 2001–2002 pracowała jako ekspertka w Funduszu Narodów Zjednoczonych na Rzecz Kobiet (UNIFEM). Przewodniczyła też radzie dyrektorów funduszu na rzecz ofiar przy Międzynarodowym Trybunale Karnym.
Przypisy
Kategoria:Fińscy ministrowie obrony Kategoria:Fińscy parlamentarzyści Kategoria:Fińscy posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Finlandii Kategoria:Politycy Szwedzkiej Partii Ludowej Kategoria:Szwedzkojęzyczni Finowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Helsinkach Kategoria:Urodzeni w 1935