Jej wczesnym wyrazem była praca Johna Miltona Areopagitica (1644), w której autor sprzeciwiał się konieczności uzyskania koncesji, co blokuje rozwój idei i zdrowej krytyki.
Po raz pierwszy wolność prasy została uregulowana w Deklaracji praw Wirginii (1776) i w Konstytucji Stanów Zjednoczonych (1787). Współcześnie, wskutek rozwoju nowych technologii publikacyjnych (np. w Internecie) i łatwości dostępu do szkodliwych treści, regulacja wolności prasy i druku jest przedmiotem debat i kontrowersji. Rozwój tych technologii umożliwia również łatwiejszy dostęp do różnych treści i daje możliwość ominięcia państwowej kontroli.
Uzasadnieniem wolności prasy i druku są rozwój wiedzy, obiegu informacji i obnażanie korupcji władzy. Klasyczne uzasadnienie wolności prasy i druku zaprezentował John Stuart Mill w pracy O wolności (1859). Wskazywał on, że nawet niepopularne czy nieprzyjemne idee nie powinny być powstrzymywane przed publikacją, ponieważ mogą być prawdziwe lub – nawet jeśli są fałszywe – to dzięki nim ich publiczne odrzucenie wzmocni prawdę.