W 1977 wraz z częścią działaczy Czarnych Panter przystąpił do nowo tworzonej skrajnie lewicowej partii Szeli. Bez powodzenia wystartował w przeprowadzonych w tym roku wyborach, w składzie dziewiątego Knesetu znalazł się jednak 19 maja 1980, po rezygnacji Me’ira Pa’ila. Był członkiem komisji pracy i opieki społecznej oraz Edukacji i Kultury. Odszedł z Szeli i przez pewien czas był posłem niezależnym, a następnie stworzył własną frakcję polityczną, która następnie ewoluowała w partię Mifleget Haihud (Partia Jedności). W wyborach w 1981 partii nie udało się przekroczyć 1% poparcia i nie zdobyła żadnych miejsc w Knesecie. W latach 90. był związany z partią emerytów Gil.

W ostatnich latach życia miał duże problemy finansowe i zdrowotne, ale wciąż zajmował się pomocą dla biednych mieszkańców Jerozolimy

Zmarł 21 grudnia 2007 w Jerozolimie w wieku 58 lat.

Życie prywatne Miał dziesięcioro rodzeństwa.

Ożenił się z Vicky Tarabulus, mieli jednego syna. Był spokrewniony z Joramem Marciano, byłym posłem Partii Pracy.

Upamiętnienie W 2013 roku jego imieniem została nazwana jedna z jerozolimskich ulic.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Izraelscy działacze praw człowieka Kategoria:Posłowie do Knesetu IX kadencji Kategoria:Politycy partii Szeli Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wadżdzie