Konsensus częściowy – jeden z rodzajów konsensusu w etyce, obok konsensusu pluralistycznego.
W etyce potrzeba szukania i osiągania konsensusu uwarunkowania jest różnorodnością poglądów osób biorących udział w dyskursie etycznym, w tym bioetycznym. Wynika ona z odmiennych poglądów członków współczesnych demokratycznych społeczeństw, a co za tym idzie, reprezentujących je osób. Sprawia to, że nie można przy opracowywaniu wiążących regulacji odwoływać się do jednej tylko teorii etycznej, a głosowanie nad nimi budzi sprzeciw. Pewnym rozwiązaniem może tu być konsensus pluralistyczny, może on jednak grozić odejściem od przekonań moralnych w stronę dyskursu prawno-politycznego. Natomiast konsensus częściowy ma za zadanie zachować moralny charakter dyskursu, a nawet bazować na moralnych przekonaniach jego członków.
Konsensus częściowy bazuje na obserwacji, że członkowie jednego społeczeństwa zazwyczaj podzielają pewne wspólne poglądy. Wyrośli w jednej kulturze, rozwijają częściowo nakładające się na siebie, zazębiające się ze sobą przekonania, również w sferze wyznawanych wartości i przekonań moralnych. Chodzi tu o to, że poglądy te pokrywają się ze sobą tylko częściowo.