Wiktor Kordowicz (ur. 23 stycznia 1904 w Kolonii Ostrowik, zm. 5 czerwca 1982 w Warszawie) – polski historyk ruchu ludowego, nauczyciel, działacz społeczny.
Życiorys Absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Lublinie (1925). Następnie pracował jako nauczyciel w Różance Pacowskiej i w Lidzie, w latach 1930-1939 był instruktorem oświaty pozaszkolnej w Kuratorium Okręgu Szkolnego Wileńskiego. Równocześnie był działaczem Związku Młodzieży Wiejskiej i Związku Akademickiej Młodzieży Ludowej, a w latach 1932-1934 Legionu Młodych w Wilnie. Od 1934 był prezesem zarządu Towarzystwa Opieki nad Zdolną, a Niezamożną Młodzieżą. W 1939 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.
W latach 1939–1941 pracował jako nauczyciel w Wilnie, następnie uczestniczył w tajnym nauczaniu. Był członkiem ZWZ/AK, a od 1943 wchodził w skład konspiracyjnego kierownictwa wileńskiego Stronnictwa Ludowego. W latach 1944–1945 pracował jako nauczyciel w Wilnie, następnie był wizytatorem Kuratorium Okręgu Szkolnego Łódzkiego (1945-1948), nauczycielem w Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (od 1948), kierownikiem wydziału w Naczelnej Radzie Odbudowy Warszawy (1952-1956), pracownikiem Muzeum Historycznego m. st.