Latarnia „morska” Na najbardziej na północ wysuniętym cyplu wyspy wznosi się latarnia, oznaczająca południową granicę głównego kanału żeglugowego, łączącego Zatokę Georgian z głównym akwenem jeziora Huron. Należy ona do sześciu bliźniaczych tzw. „imperialnych” latarń, wzniesionych na kanadyjskich wybrzeżach Wielkich Jezior w latach 50. XIX w., a więc w okresie przed usamodzielnieniem się Kanady spod bezpośredniej zależności od imperium brytyjskiego.

Zbudowana w 1858 r. – podobnie jak towarzyszące jej budynki – z miejscowego kamienia wapiennego w formie lekko zwężającego się ku górze cylindra, latarnia ma wysokość 80 stóp (24,4 m). Jej białe światło (regularne błyski co 5 sekund) świeci na wysokości 101 stóp (30,8 m). W 1991 r. została zautomatyzowana. Znajduje się w zarządzie Kanadyjskiej Straży Wybrzeża (Canadian Coast Guard)Informacje o latarni na stronie Lighthouse Digest Magazine (dostęp 2015-12-12) .

Według miejscowej legendy, latarnia ma być nawiedzana przez ducha kapitana jednego z żaglowców, które zatonęły u jej brzegów.